Jan
10
De Content Mythe (1)
January 10, 2007 |
User Generated Content: één van de buzzwords van dit moment. Volgens Lynette Webb & Dan Calladine zal User Generated Content in 2007 aan belang gaan winnen. Dat maakt dat uitgevers zich steeds minder kunnen onderscheiden als leverancier van content. User Generated Content maakt iedereen tot uitgever! Uitgevers reageren allemaal verschillend op deze ontwikkeling. Er is nog een sterke neiging om User Generated Content te bagatelliseren of te negeren en er blijft de neiging om de productie van content als hoofdactiviteit van de uitgeverij te zien. In een aantal artikelen wil ik hier nader op in gaan.
Een kenmerkende reactie als het over het belang van content gaat is : “Jaaa…., maar onze toegevoegde waarde is niet de content zelf, maar de verrijking van die content”. De vraag “waar bestaat die verrijking dan uit?” wordt vaak beantwoord met “metadatering”.
Metadatering is informatie over de informatie. Het probleem dat achter metadatering schuilt is de opzet van die metadata. Afhankelijk van de expert en het gezichtspunt zijn meerdere indelingen mogelijk. Rijst onmiddelijk de vraag: “Welke indeling gebruiken we voor deze informatie?” Om te metadateren moeten we een keuze maken. En we willen, als we kiezen, opties open houden en iets kiezen wat een tijdje mee gaat. Dat betekent dat we de experts met elkaar in contact brengen om te komen tot een eenduidige keuze, een standaard. Waarna we vervolgens de content moeten gaan metadateren volgens die standaard. Een tijdrovende en veelal kostbare zaak, temeer omdat er meestal ook nog domeinkennis noodzakelijk is om goed te kunnen metadateren.
Het alternatief is er al, speciaal voor bronnen op internet. Het fenomeen ’social bookmarking’ bestaat al een tijdje en levert een enorme verrijking van informatie op. Het principe is gebaseerd op het feit dat ‘bookmarks’ (internet favorieten) worden opgeslagen op een centrale plek. Dat heeft voor de gebruikers het grote voordeel dat zij hun favorieten overal kunnen vinden. Om de opgeslagen bookmarks terugvindbaar te maken, kun je ze voorzien van ‘tags’, trefwoorden. En nu komt het: op het moment dat je ‘tagged’, krijg je ook de tags voorgeschoteld die anderen hebben gebruikt. Hiermee ontstaat er een ‘tagcloud’ rondom artikelen, waarbij het aantal keren dat een tag is toegekend de mate weergeeft waarin die tag relevant is voor dat artikel.
Social bookmarking, waar de gebruiker voor hemzelf relevante trefwoorden toekend aan informatie, is een eenvoudig en goedkoop alternatief voor metadateren volgens ingewikkelde schema’s en standaarden. Social bookmarken doet iemand in eerste instantie voor zichzelf, om zijn eigen kennis te ordenen. Door het gemeenschappelijke aspect onstaat er vervolgens ‘vanzelf’ ordening van het totale kennisdomein. En daar heeft iedereen weer voordeel van.
Wat kan de uitgever hier nu mee? Het is een andere manier van kijken naar metadateren, naar contentverrijking. De toegevoegde waarde voor de uitgever is niet meer de content zelf, niet het aanbieden van kant-en klaar gemetadateerde informatie, maar het aanbieden van het platform, de tools waarmee de klant dit proces kan uitvoeren. Maak de content vindbaar en doorzoekbaar, zorg voor een tool waarmee gebruikers relevante content kunnen “bookmarken’ en ‘taggen’. Zorg er tevens voor dat ze deze metdata met elkaar kunnen delen. Als er vervolgens voldoende gebruikers zijn, dan neemt de waarde van het platform en de content vanzelf toe. De focus zou dan ook moeten verschuiven van: “ik heb fantastische, unieke, gemetadateerde content” naar “ik heb een fantastisch, eenvoudig te gebruiken platform waarmee u uw eigen kennis organiseert en deelt met anderen”.
Kortom: werk aan de winkel!
Voorbeelden van social bookmarking sites: del.icio.us, technorati, furl, blinklist